Gdańskie ryciny wykonane zostały w szlachetnych technikach graficznych, miedziorycie akwaforcie, obrazują one któlewskie Miasto Gdańsk należące do Korony Polskiej. W okresie tym Gdańsk pod zwierzchnictwem królów polskich przeżywał rozkwit gospodarczy i kulturalny. Złoty wiek budownictwa gdańskiego wzbogacił i zmonumentalizował kształt miasta Gdańsk. W drugiej połowie XVI i w pierwszych dziesiątkach lat następnego stulecia powstało wiele najpiękniejszych gmachów municypalnych i siędzib patrycjuszy, a wiele innych, gotyckich, otrzymało nowe, renesansowe formy. Około roku 1635 autor miedziorytowej panoramy Gdańska, nadworny inżynier Władysława IV, Jakub Hoffman, w cytowanym tekście zamieszczonym pod ryciną, tak charakteryzował miasto Gdańsk: "W umocnieniu swym jako w wałach, murach obtoczonych okopami porządnie jest postawione i wybudowane i inszymi budynkami wewnętrznymi pięknie wystawione: ma w sobie kościoły zacne, ratusze wieżami cudnemi przyozdobione". Nie omieszkał również dodać, że "kunsztowny zegar na wieży ratusznej Prawego Miasta jest, który na każdą godzinę w cymbały graje" i że "fontanna także w rynku kunsztowna". Obraz miasta Gdańsk popularyzowały w owych czasach przede wszystkim ryciny, z której pochodzi cytowany tekst, a mianowicie jego widoki ogólne, panoramiczne. Kształtowały one potoczne wyobrażenia o wyglądzie miasta, jego usytuowaniu i potężnych fortyfikacjach, które broniły go przez wieki skuteczniej niż innych miast Rzeczypospolitej; ukazywały jego najokazalsze budowle rysujące konturem swych wież, dachów i szczytów urozmaiconą, niepowtarzalną sylwetę nadmotławskiego grodu Gdańsk. Oprócz widoków panoramicznych Gdańska powstawały też liczne wizerunki charakterystycznych fragmentów miasta Gdańsk i jego poszczególnych budowli. Wróćmy jeszcze raz do jego siedemnastowiecznego opisu. ,Jest to miasto wewnątrz na trzy części podzielone: jako na Stare Miasto Gdańsk, Prawe Miasto Gdańsk i przedmieście Gdańska. Przez nie płynie rzeka Motława. Za przykładem dawnych artystów sporo miejsca i uwagi poświęcono głównej arterii wodnej Gdańska, pulsującej życiem portowym Motławie, obrazując wieloma rycinami jej bieg, począwszy od Wyspy Spichrzów aż do miejsca, gdzie wpada ona w rzekę, którą "okręty od morza wjazd do miasta mają". Główny zaś wjazd lądowy do miasta Gdańsk prowadzący przez Bramę Wyżynną będzie początkowym i końcowym punktem tej niezbyt długiej, choć półtora wieku trwającej wędrówki po Gdańsku.